VLADISLAV LALE LUČIĆ **Postoje ljudi koje lako prepoznajte, dovoljno je po nazvati ih po njihovom nadimku\. Postoje i ljudi čiji je život neraskidivo na sve moguće načine vezan za našu Crvenu zvezdu\.** **Jedan od tih ljudi, koji su i danas u poznim danima i dalje uz svoj klub je Vladislav LALE Lučić\.** Često se u opisu nečijeg života koristi neka fraza\. Kod našeg Laleta “Život je zaista pisao roman…” Kao junior sasvim iznenada dobija poziv legendarnog Saše Geca da pomogne prvom timu nakon takozvane „devizne afere“ gde je gotovo ceo prvi tim Zvezde bio kažnjen vremenskom kaznom neigranja\. Te 1960\. godine jedan čudan tim sastavljen je tim od juniora i nekadašnjih košarkaša Crvene zvezde koji su prestali da se aktivno bave košarkom\. Jedan od naših veterana bio je je legendarni Vladislav Demšar koji je završio 1959\. godine sa bavljenjem košarke i posvetio se drugom poslu \- počeo je da predaje fizičko vaspitanje u XIV Beogradskoj gimnaziji\.  Sticajem okolnosti zbog nekih svojim mladenačkih grehova Lale Lučić je morao da se preseli iz jedne škole u drugu pa je prešao u XIV gimnaziju gde mu je profesor fizičkog vaspitanja upravo bio Vladislav Demšar\. Tim Crvene zvezde 1960 godine činili su : Milinković, Cvetković, Kolaković, Vidaković, Lučić, Vićentić, čuče Belić, Dronjak, Kontić, Čavić, Novković, Adler\. Ladislav Demšar ime koje je neraskidivo vezano za početak i karijeru našeg Laleta\. Njih dvojica su te 1960\. godine zajedno trenirali, putovali po Jugoslaviji, igrali utakmice a istovremeno Demšar mu je bio i nastavnik fizičkog vaspitanja\. I pored toga Demšar nije dozvoljavao da Lale ima povlašćen status kod njega, naprotiv morao je i više i bolje od ostalih, ako je mislio da ima najvišu ocenu\. Zbog nekih vežbi koje nije mogao da uradi onako kako treba Lale Lučić sa osmehom se priseća tih dana i kaže da nije mogao zbog toga kod Demija \(tako su Demšara zvali od milošte\) nikada da dobije peticu\.  Vladislav Lale Lučić potiče iz trgovačke porodice\. Rođen je 7\.08\.1941 godine u Beogradu\. Odrastao je u teškim vremenima, ali to ga nije sprečilo da izraste u jaku ličnost i poznatog košarkaškog stručnjaka\. Počeo je da se bavi plivanjem, ali jednog dana igrajući se na Malom Kalemegdanu video je decu kako treniraju košarku na terenima Crvene zvezde i to ga je nekako “nateralo” da pokuša i on\. Popularni Lale počeo je košarkašku karijeru u omladinskom pogonu 1955 godine\. Za prvi tim Crvene zvezde nastupio je 1960\. godine\. Debitovao je u prvom kolu šampionata, a u voljenom crveno belom dresu je igrao sve do 1965\. godine kada prestaje sa aktivnim igranjem košarke\. I tu kreće jedan potpuno druga, i posebno uspešna epoha u životu i radu Laleta Lučića\. Na nagovor legendarnog Milana Cige Vasojevića preuzima ženski juniorski košarkaški klub Crvena zvezda gde na juniorskom prvenstvu Jugoslavije u Sarajevu i osvaja titulu\. Nakon pet godina 1970 godine prelazi u Partizan da vodi njihov ženski košarkaški klub\. Pet godina kasnije 1975\. godine odlazi u Nigeriju i tamo provodi 4 godine\. Jedan je od najzaslužnijih za “otvaranje” košarke u toj zemlji koja je danas svetski priznata\. Kao jedan od rodonačelnika košarke u Nigeriji, dobio je i zahvalnost tamošnjih ljubitelja košarke i epitet “otac nigerijske košarke”\. Seli se u Obalu Slonovače i tokom perioda 1981\-1983 postaje šampion afričkog kontinenta sa tamošnjom reprezentacijom\. Nakon igračke karijere, u svoju Crvenu zvezdu vraća se 1988\. godine i ponovo preuzima ženski košarkaški klub Crvena Zvezda\. Tim u kome su igrale Anđelija Arbutina, Eleonora Vild, Bojana Milošević, Mirjana Jovanović\.\. i sa tom ekipom Crvena Zvezda osvaja titulu prvaka Jugoslavije\.  U kupu šampiona je stigao sa Zvezdom do trećeg mesta\. Seli se u Francusku i sa ekipom Đalezo osbaja dve titule pravaka Francuske\. Nakon Zvezde odlazi u Francusku 1990 godine i gde za dve godine sa timom Šalezo osvaja dve titule prvaka\. Tačno 1992\. godine se vraća u Crvenu zvezdu i preuzima muški tim sa kojim posle 21 godine čekanja osvaja dve uzastopne titule prvaka Jugoslavije\! Predvodio je tim u kome su igrali Nebojša Ilić, Obradović, Trifunović, Zoran Jovanović, pokojni Mileta Lisica\. Tu sezonu i tu titulu naš Lale je često navodio kao najveći uspeh u svojoj trenerskoj karijeri\. Sa jedne strane zbog značaja tog trofeja, okolnosti u Kojima su naši klubovi igrali, ali i pauze nakon koje je naša Crvena Zvezda vratila šampionsku titulu koja joj je uporno izmicala tokom 80\-tih Godina prošlog veka\.  Nakon velikog uspeh sa Zvezdom odlazi 1994\. godine odlazi u Nemačku gde preuzima reprezentaciju te zemlje\. U Crvenu zvezdu se ponovo vraća 1997\. godine, da bi u samoj finalnoj seriji plej ofa protiv FMP ga zamenio Mihajlo Pavićević\. Početkom 21\.veka \(2000\-te godine\) se ponovo vraća u Zvezdu i preuzima košarkašice sa kojima osvaja kup 2003\. godine kao i duplu krunu u sezoni 2003\-2004\. **Vladislav Lale Lučić je i danas uz svoju Crvenu zvezdu\. Bio je i predsednik KK Crvena Zvezda\.I U 84\. godini prati utakmice našeg prvog tima, ali i juniora\. Iskreno se brine za svoj klub i čest je gost kluba u koji voli da svrati, ponudi i podeli savet iz svoje prebogate karijere\. Član je Skupštine KK Crvena Zvezda i najbolji primer za Zvezdaša koji je uz svoj klub i u dobru i u lošim trenucima\.**
